Экг қазақша


Название растыран алиева Г. О талдыоран Дрістер жиынтыын растыран терапия пніні оытушысы алиева Гульмира Омарбековна
Дата 08.02.2018
Размер 224.73 Kb.
Формат файла docx
Имя файла Пропед.дәрістер.docx
Тип Документы
#36114
страница 4 из 13
Функциональды әдістер
Спирометрия спирометр көмегімен өкпе көлемдерін өлшеу.

Қалыпты көрсеткіштері:

1.Өкпенің өмірлік сиымдылығы ерлерде = 3500-4500 куб. см.

2. Өкпенің өмірлік сиымдылығы әйелдерде = 2500-3500 куб. см.

Спирография тыныс көлемдерін және өкпе желденуі көрсеткіштерін сызық түрінде жазу.

Спирометрия және спирография көмегімен анықталатын көрсеткіштер:


  1. Тыныстық көлемі- қалыпты жағдайда демді ішке алғанда, не сыртқа шығарғандағы ауаның көлемі, орташа есеппен 500 мл шамасында – /300- 900 мл/.
  2. Қосымша көлем — /ауаны ішке алудың қосымша резерві/ демді қалыпты алғаннан кейін тағы да ішке тартуға болатын ауаның көлемі. Шамамен 1500 мл.
  3. Резервтік көлем — ауаны сыртқа шығарудың қосымша резерві. Шамамен 1500 –2000 мл.
  4. Тыныстық ауа, қосымша және резервтік көлемдердің қосындысы өкпенің тіршіліктік сиымдылығы /ӨТС/ деп аталады. Шамамен 3700 мл.
  5. Қалдық ауа /қалдық көлем/ — ауаны өкпеден максимальды /барынша/ шығарғаннан кейін өкпеде қалатын ауаның көлемі.Шамамен 1000 мл.
  6. Өкпенің жалпы максимальды сиымдылығы — тыныстық, қосымша, резервтік, қалдық көлемдердің қосындысы және 5000-6000мл құрайды.

Электрокардиография /ЭКГ/
ЭКГ — жүрек қызметінің жұмысы кезінде пайда болатын электрлік құбылыстарды (биотокті) графикалық тіркеу әдісі. Электрлік тоғының пайда болуы жүрек бұлшық етінің қозу қасиетіне байланысты болады.

Қалыпты электрокардиограмма Р Q R S Т деген тісшелермен белгіленеді.

Электрокардиографияда міндетті түрде 12 электрокардиографиялық тіркеме қолданылады: 3 негізгі стандартты тіркеме, 3 бір полюсті күшейтілген аяқ-қол тіркемесі және 6 кеуде тіркемесі бар.
ЭКГ (электрокардиограмма) түсіру техникасы.


1. ЭКГ-ға жүріп келгенде 10-15мин демалғаннан кейін түсіріледі,тамақтан кейін 2сағ.өткенде.

2. Науқастың жағдайы–кушеткаға жатқызып.

3. Электродтарды балтыр мен білектердің ішкі жағынан салынады. Теріні арнайы гельмен немесе 10% физ.ерітіндісімен дымқылдатады.

4. Электродты салу реті:

А. – қызыл – оң қолдын білегі.

Б. – сары – сол қолдың білегі.

В. – жасыл – сол аяқтың балтыры.

Г. – қара – оң аяқтың балтыры ( жер ).

Кеудемелі электродтарды пациенттің кеудесіне резеңкелік белгіленген еміздіктермен 6 позицияда жалғау:

V1 — IV қабырға аралықта төстің оң жағында

V2 — IV қабырға аралықта төстің cол жағында

V3 — IV және V қабырғалар арасында сол жақ төс жанындағы сызықта

V4 — V қабырғааралық сол жақ бұғана орта сызығында

V5 — V қабырғааралық сол жақ қолтық асты алдыңғы сызығында

V6 — V қабырғааралық сол жақ қолтық асты ортаңғы сызығында
5. ЭКГ аппаратын жерге қондыру; ЭКГ аппараттың кабелін тоққа қосу, аппаратты іске қосу;

6. Изоэлектро сызыққа аппараттың қаламын орнату;

7. Бақылау микровольтін тіркеу («М» немесе «50» кнопкаға басу арқылы) және «mV» кнопканы басу;


8. ЭКГ тіркеуді бастау;

— I стандартты тіркемеге кнопканы орнатамыз;

— «М» немес «50» басып 3-4 комплексті тіркейміз;

— II, III –кнопкаға бірінен кейін бірін басып, AVR, AVL, AVF

9. Кеуде тіркемелерін жазуға кеуде электродтарымен қолданамыз; . Кнопканы mV жағдайына қойып, бақылаймыз да микровольтті тіркейміз;

10. Аппаратты сөндіреміз; электроттарды шешеміз. ЭКГ лентасын толтырамыз; күні, науқастың тегі, аты жөні, жасы.
Фонокардиография /ФКГ/
ФКГ — жүрек қызметінің жұмысы кезінде пайда болатын дыбыстық құбылыстарды графикалық түрде тіркеу әдісі. Клиникада бұл әдіс 1893 жылдан бері қолданылады. Бұл әдіс аускультацияға қосымша әдіс деп есептесе де болады.

Адамның есту мүшелері толқын жиілігі 20 дан 20000 Гц ке дейінгі дыбыстарды қабылдай алады. Ал жүрек дыбыстарының толқын жиілігі 10 Гц тен 800 Гц дейін ғана. Соңдықтан жүректе туатын толқын жиілігі құлақпен нашар естіледі, немесе тіпті естілмейді. Ал фонокардиография бұл дыбыстарды жазып алуға мүмкіншілік береді. ФКГ-да дыбыс толқындары қисық сызық түрінде жазылады, оны фонокардиограмма деп атайды, яғни қағазға сиямен жазылады, жүректегі тондармен шуларды жазып алады.

ФКГ әдісін тыныш бөлмеде науқасты жатқызып жүргізеді. Микрофонды кеуде торының жүрек қақпақшалары жақсы естілетін нүктелерге қою керек. ФКГ нәтижесін дұрыстап оқу үшін оны ЭКГ-мен қатар жүргізу керек.

Бұл әдіс жүрек ақауларының диагнозын қоюда өте маңызды болып табылады.


Тыныс алу жүйесі

сырқаттанған науқастарды зерттеу әдістері
Шағымдары: Тыныс алу жүйесі зақымданған науқастардың негізгі шағымдары: жөтел, қақырық бөліну, қан қақыру, өкпеден өан кету, ентігу, тұншығу, кеуде тұсында ауырсыну. Өте жиі басқа ауруларда кездесетін симптомдарда кездеседі: қалтырау, әлсіздік, шаршағыштық, тәбетінің төмендеуі.

Жөтел – тыныс алу жолдарында секрет жиналғанда немесе бөгде зат түскенде пайда болатын рефлекторлы сақтану акт.

Жөтелді сипаттағанда оның ырғағына тембіріне, пайда болатын уақытына, түріне және оған тіркеспе құбылыстарға көңіл бөлу керек.

Ырғағына қарай жөтел: тұрақты және ұстамалы болып екі түрге бөлінеді. Тұрақты жөтел созылмалы бронхитте және көмей өкпенің созылмалы ауруларында және созылмалы жүрек жетіспеушілігінде кездеседі.

Ұстамалы жөтел көкжөтелде, жоғарғы тыныс жолдарына бөтен зат түскенде және тыныс демікпесінде кездеседі.

Тембіріне қарай жөтел:

  1. Қысқа және жәй жөтел құрғақ плеврит пен крупозды пневмонияда болады (шаншудан сақтанып науқас қысқа жөтеледі).
  2. Қатты «үріп жөтелу» — көмей жарақаттанғанда, кенірдек қысылып қалған жағдайда (ісік, жемсау), жалған дауыс желбезезектері ісінгенде және истерияда кездеседі
  3. Қарлыққан жөтел дауыс желбезектері қабынғанда байқалады.
  4. Дыбыссыз жөтел — дауыс желбезектерінде жара барда, олар ісінгенде және жалпылай өте әлсірегенде кездеседі.

Мезгіліне қарай жөтел:

1. Ертенгі жөтел қуыс синдромы болатын ауруларда кездеседі, «бронхтың ертеңгі дәреті» деп аталады.

2. Кешкі жөтел бронхитпен пневмонияда кздеседі

  1. Түнгі жөтел туберкулезде, лимфогранулематозда және ісіктерде байқалады. Ол түнге қарай кезбе жүйке талшығының сезімталдығы артатындығына байланысты.

Түріне қарай жөтел:

  1. Құрғақ (қақырықсыз) ларингитте, құрғақ плевритте, бронхиттің бастапқы кезеңінде
  2. Ылғалды жөтел (қақырықты) пневмонияда және секрет бөлінетін жағдайларда.

Қақырық бөлу. Қақырық — тыныс жолдары арқылы сыртқа шығатын патологиялық сұйық зат. Бұл шағымды жіктей отырып, қақырықтың қай мезгілде көп бөлінетінің, қақырық бөлуге жалғасатын қубылыстарды, қақырықтың мөлшерін, түсін, иісін және түрін анықтау керек.

Қақырықтың көп бөлінетін мезгілі жөтелдің көбейетін кезіне сәйкес келеді. Мөлшеріде ауруға қарай әр түрлі болады. Бронхит пен пневмонияда қақырық онша көп емес. Өкпеде патологиялық қуыс пайда болатын ауруларда қақырық өте көп түседі — өкпе абсцессі өкпе гангренасы, бронхоэктазия ауруы.

Қақырықтың түсі де әр түрлі: түссіз қақырық — бронхитте, бронхопневмонияда; жасыл сарғыш түсті қақырық-ірінді ауруларда; қызғылт түс – туберкулезде, өкпе рагында; таттасқан түс (темір тотығы түс) — крупозды пневмонияда; қара түс — өкпеге көмір шаңы тұңғанда.

Қақырық түріне қарай кілегейлі(/шырышты), ірінді, ұйыма және қанды болып бөлінеді. Кілегейлі қақырық бронхит пен пневмонияда кездеседі. Іріңді қақырық өкпе абсцессімен гангренасында, бронхоэктазияда, плевра эмпиемасында.Үйыма жабысқақ қақырық – бронх демікпесінде; түсі қызғылт, көпірген сұйықтық — өкпе шеменінде.


Қақырыққа қан араласуы — қан қақыру деп атайды. Қан қақырудың негізгі себептері: өкпе туберкулезі, бронхоэктазия ауруы, өкпенің қатерлі ісіктері, өкпе абсцессі мен гангренасы, крупозды пневмония, өкпе инфарктісі, өкпеде қан іркілу (жүрек жетіспеушілігінде).

Өкпеден қан кету — қан кету жөтелмен байланысты болады, қанның түсі алқызыл және көпіріп турады.

Ентігу. Ентігу деп ауа жетпей кеуденің қысылғанын айтады. Бұл кезде демді алу жиілігі, тереңдігі және демалу ырғағы өзереді. Ентігу тыныс алу жүйесінің ауруларында ғана емес және жүрек – қан тамыр жүйесінің ауруларында, анемияда кездеседі Ентігу субъективті, объективті және аралас болады.

Субъективті ентігу— пациенттің ауа жетіспеуін сезу, бірақ объективті анықталмайды: невроз, истерияда, кейде радикулитте, метеоризмде кездеседі.

Объективті ентігу — зерттеу әдістермен анықталады, демалудың, ырғағы, тереңдігі және дем алу, дем шығару ұзындығы өзгереді. Инспираторлы ентігуде — дем алу қиындайды, экспираторлы ентігуде — дем шығару қиындайды, аралас ентігуде — дем алуда, шығаруда қиындайды, тыныс алу жүйесінің ауруларында кездеседі. Физиологиялық ентігу үлкен физикалық күш түскенде, психикалық қозуда. Патологиялық ентігу — тыныс алу жүйесінің және т.б. ауруларда кездеседі.


Демігу (тұншығу) — өте күшті асфиксияға дейін ентігу. Ұстамалы демігуді демікпе дейді: бронх демікпесі — бронхтың тарылуында, жүрек демікпесі- жүрек ауруларында, өкпе шеменінде кездеседі.

Кеуде тұсында ауырсыну: Қурғақ плевритте ауырсыну плевраның тітіркенуіне байланысты пайда болады. Жүректің ауруларында ауырсыну төстің артында болады.

Дене қызуының көтерілуі — өкпенің қабыну процесстерін білдіреді. Тұрақты қызба крупозды пневмонияның алғашқы күнінде кездеседі, титықтататын қызба -өкпе абсцессі ашылғанға дейінгі кезенде кездеседі, туберкулездің ауыр түрлерінде; субферильды- созылмалы бронхитте, туберкулезде, өкпе рагында.
Пациенттің ауруы мен өмірінің анамнезі
Аурудың басталу жағдайын анықтау өте қажетті. Жедел басталу жедел бронхитпен пневмонияда кездеседі. Плеврит біртіндеп басталады. Байқаусыз басталу және ұзақ ағым туберкулезбен өкпе рагына тән. Жедел аурулардың басталуы көбінесе салқын тиюмен байланысты, яғни эпидемиологиялық жағдайды анықтау қажет, мысалы: грипп эпидемиясында грипозды пневмония кездеседі.

Пациенттің әлеуметтік — тұрмыстық жағдайына көңіл бөлу керек. Қолайсыз жағдайлар туберкулез және басқа созылмалы ауруларға әсер береді. Аурудың дамуына еңбек ету жерде әсер береді: ызғар, шаң, суық. Мүқият бұрынғы ауырған ауруларын анықтау керек, қазіргі жағдайын солармен байланыстыру болады.
Объективті зерттеу.
Қарау. Кеуде сарайын бір ретпен қарау керек. Кеуде сарайының түрін, бұғана асты, үсті ойықтарың, тыныс алу түрлерін, ырғағын, тереңдігін анықтайды.

Кеуде сарайының қалыпты түрлері:


  1. Нормостениялық кеуде сарайы — нормостениктерде кездеседі.
  2. Гиперстениялық кеуде сарайы – гиперстениктерде кездеседі.
  3. Астениялық кеуде сарайы — астениктерде кездеседі.

Кеуде сарайының патологиялық түрлері:

  1. Эмфизематозды кеуде сарайы: алдыңғы — артқы және көлденең мөлшерлері бірдей болады, кеуде сарайы күбі сияқты үлкееді. Бұл түр атына сәйкес өкпе эмфиземасында кездеседі
  2. Салдылық кеуде сарайы (солған) — пневмосклерозда, кахексияда, туберкулезде кездеседі.
  3. Мешелдік (құс төсті) кеуде сарайы. Төс алдыға қарай шығыңқы болады, көлденең мөлшері кішірейген. Мешел ауруымен ауырған адамдарда кездеседі.
  4. Қайық төсті кеуде сарайы «етікші төсі», қысымның әсерінен төстің төменгі немесе жоғарғы бөлігі шұңқыр болады.

Кеуде сарайының деформациясы омыртқаның қисайғанында, кездеседі: сколиоз — омыртқа шетке қарай қисаяды, кифоз — омыртқа артқа қарай қисайып бүкір болады, лордоз — алдыға қарай, кифосколиоз — шетке және артқа қарай.

Кеуде сарайы түрінің өзгерісі қос жақты емес, бір жақты болуы мүмкін. Кеуденің бір жағының кішіреюі- пневмосклерозда. Кеуденің бір жағының ұлғаюы плевра қуысына ауа не сүйықтық жиналғаннан.

Дем алудың түрлері:

  1. Кеудемен дем алу- дем алуға қабырға аралық бұлшық еттер қатынасады. Көбіне дем алудың бұл түрі әйелге тән.
  2. Ішпен дем алу, не диафрагмалық дем алу еркектерге тән.
  3. Аралас дем алу ол қарт адамдарға тән.

Тыныс алу жиілігі: қалыпты жағдайда сау адам 1 минутына 16-20 рет тыныс алады. Тыныс алу жиілеуі — тахипноэ, сиреуі – брадипноэ, уақытша тоқтап қалуы – апноэ. Қалыпты жағдайда тыныс алудың жиілеуі дене қызметінен, тамақ ішкеннен кейін және әр түрлі психикалық факторлардың әсерінен болады. Патологиялық жағдайда дем алудың жиілеуі өкпенің дем алатын бетінің азаюынан және дем алғанда кеуденің шаншуынан болады. Қалыпты жағдайда тыныс алудың сиреуі ұйқы кезінде болады/ваготония/. Патологиялық жағдайда дем алудың сиреуі бас сүйек іші қысымының өсуінен және уланудан болады.

Сау адамның дем алуы ырғақты, тереңдігімен ұзақтығы бір қалыпты болады. Бір дем алған ауаның мөлшері 300 — 800 мл болады.

Тыныс алудың ырғағының бұзылуы:

  1. Биот тынысы — ырғақты терең, сирек, мезгілді үзіліспен демалу. Бұл түр менингитпен ауырғанда және агональды жағдайдағы науқастарда кездеседі.
  2. Чейн — Стокс дем алысында дем алудың біртіндеп тереңдеуі мен біртіндеп баяулауы тән, одан кейін үзіліс болады. Үзілістен кейін бәрі қайтадан қайталанады. Ми гипоксиясында кездеседі.
  3. Куссмауль дем алу бұзылысы — шұлы, сирек және терең дем алу. Гипергликемиялық комада кездеседі.
  4. Грокк тынысы — толқын тәріздес, Чейн-Стокс дем алуына ұқсайды, бірақ толық тоқтамайды.

Қабырғаларды алдынан санағанда бұғанадан бастайды, өйткені бірінші қабырға оның астында орналасқан, артынан — жауырынның төменгі бұрышы VІІ қабырғада орналасқан. Мойын омыртқалардан ең шығынқысы — жетіншісі.
Кеуде сарайының пальпациясы. Кеудені сипап тексергенде: кеуденің ауыратын жерлерін, эластикалық (серпінділік) қасиетін, дауыс дірілінің өзгерістерін анықтайды.

Пальпация екі қолмен симметриялық жерлерде жүргізіледі. Бұл әдіспен кеуде сарайының бір жағының дем алудан қалыңқырауын, эпигастральды бұрыштың еңін, ауырсынудың орналасуын және оның тарауын анықтау болады. Пальпациямен плевраның үйкелес шуыда естіледі және құрғақ сырылдар, сынған қабырғалар анықталады.

Дауыс дірілін анықтау. Пальпация әдісімен анықталады . Бұл мақсатпен екі алақанды симметриялық жерлерге қойып «р» әрібі бар бір неше сөз айтқызады, мысалы : «тридцать три». Қалыпты жағдайда кеуде сарайының екі жағындағы симметриялы нүктелерде дауыс дірілінің күші бірдей болады. Егер бұл симметриялық бұзылса, ол ауруды білдіреді. Патологиялық жағдайда дауыс дірілінің күшеюі — өкпе бөлігі тығызданғанда, әлсіреуі — плевра қуысында сүйықтық немесе ауа жиналған кезде, жойылып кетуі — өте әлсіреген адамдарда және плевра қуысында өте көп сұйықтық жиналғанда.
Өкпе перкуссиясы. Өкпені тексерген кезде перкуссияның келесі түрлері қолданылады: тікелей, тікелей емес, салыстырмалы, топографиялық перкуссия.

Қалыпты жағдайда өкпе үстінде айқын өкпе дыбысы анықталады. Ал патологиялық жағдайда осындай перкуторлы өзгерістер анықталады: өкпеде ауа азайғанда —тынықтау дыбыс; өкпеде мүлдем ауа болмағанда — тынық дыбыс; өкпе ауаланғанда — қораб дыбыс; плевра қуысына ауа жиналғанда — тимпаникалық дыбыс

Салыстырмалы перкуссиядан тексеру басталады:

  1. Өкпенің ұштарын салыстыру. Ол үшін плессиметр саусақты бұғанадан жоғары және оған паралель орналастырып жоғарыға қарай тықылдатады. Содан кейін бұғананың өзін қағып қарау керек. Екі жақтағы дыбысты салыстырып көру керек.
  2. Қабырға арасы кеңістікке орналасқан саусақ плессиметрді қаға отырып, өкпенің алдынғы жағының дыбысын салыстырады. Перкуссияны жүрек аймағына дейін ғана жүргізеді.
  3. Өкпенің бүйір жағын перкуссиялауда пациент қолын жоғары көтереді, қолтықтың ортаңғы сызығы бойынша төмен жүргізеді
  4. Өкпенің арқа бетін перкуссиялауды жауырыннан жоғары бастайды. Плессиметр саусақ қабырғаларға паралель орналасады, жауырын аралық кеңістіктің дыбысын салыстырғанда плессиметрді омыртқаға паралель орналастырып төмен түседі.
  5. Жауырыннан төменгі жерде плессиметр саусақты горизонталь күйінде жүргізеді.

Топографиялық перкуссия өкпенің төменгі және жоғарғы шегарасын, өкпенің төменгі шетінің экскурсиясын анықтайды. Өкпе ұшының биіктігі алдынан бұғанадан 3-4см жоғары тұрады, оң жақ өкпенің ұшы 0,5-1см төмен болуы мүмкін.

Өкпенің ұшының биіктігін арқа жақтан жоғарғы жауырын кеңістігінің ортасынан бастап анықтайды. Қалыпты жағдайда арқа жақта өкпе ұшының биіктігі VІІ мойын не І кеуде омыртқаларының тұсында анықталады.
Өкпенің төменгі шекарасын анықтау

Перкуссия жолымен өкпенің төменгі шекарасы белгілі сызықтар бойынша анықталады.Қалыпты жағдайдағы өкпенің төменгі шегі:

Белгі сызық Оң жақ Сол жақ
Төс жанындағы сызық

Бұғана орта сызығы

Қолтықтың алдынғы сызығы

Қ-ң ортанғы сызығы

Қ-ң артқы сызығы

Жауырын сызығы

Омыртқа жанындағы сызық

V қабырға аралық
VІ қабырға
VІІқабырға

VІІІ қабырға

ІХ қабырға

Хқабырға

ХІқабырғаның өсіндісі

————
————
VІІ қабырға

VІІІ қабырға

ІХ қабырға

Х қабырға

ХІқабырғаның өсіндісі

Өкпенің төменгі шетінің экскурсиясын аңықтау үшін пациентті ауаны ішке бар мүмкіндігінше терең алып сыртқа шығармай, ұстап тұруын сұрайды. Бұл мезгілде дәрігер өкпенің шегін тез анықтап белгілеп қояды. Бұдан кейін ауру бірнеше рет демді алып, шығаруы керек. Содан кейін ол демді мүмкіндігінше сыртқа шығарып сол күйінде дем алмай тұруы керек. Бұл кезде дәрігер өкпенің болжамды шегінең жоғары бастап, төмен қарай жылжып отырып, тағы да өкпе шегін анықтап белгілейді. Екі белгі арасының қашықтығы өкпе шегінің экскурсия болады. Қалыпты жағдайда өкпе шетінің экскурсиясы, 4-8 см тең.

Источник: topuch.ru

С.Ж. Асфендияров атындағы Қазақ ұлттық медицина университеті «Жедел жəне шұғыл медициналық жəрдем, №2 ішкі аурулар кафедрасының меңгерушісі — м.ғ.д., профессор Тұрланов Қ.М.
С.Ж. Асфендияров атындағы Қазақ ұлттық медицина университеті «Жедел жəне шұғыл медициналық жəрдем, №2 ішкі аурулар кафедрасының қызметкерлері: м.ғ.к, доцент Воднев В.П.; м.ғ.к., доцент Дюсембаев Б.К.; м.ғ.к., доцент Ахметова Г.Д.; м.ғ.к., доцент Бедельбаева Г.Г.; Альмухамбетов М.К.; Ложкин А.А.; Маденов Н.Н.

Источник: diseases.medelement.com

Қазақстан Республикасының Білім және Ғылым министрлігі
Семей қаласының Шәкәрім атындағы мемлекеттік университеті

БӨЖ
Тақырыбы: Электрокардиография

Орындаған:Мырзабекова Н.Т
Тобы:ВС-303
Тексерген:Муратбаев Д.М

Семей 2015

Жоспар:
Кіріспе
Негізгі бөлім
1. Электрокардиография
2. ЭКГ- ны талдау
3. Электрокардиографтың құрылысы
Қортынды бөлім
Қолданылған әдебиеттер:

Электрокардиография жүректе қозудың таралу динамикасын бағалауға және ЭКГ-ң өзгеруі кезінде жүрек қызметінің бұзылуын жорамалдауға мүмкіндік беретін медицинада кең таралған диагностикалық әдіс болып табылады. Қазіргі кезде арнайы құралдар — электронды қүшейткіштері және осцилографтары бар электрокардиографтар қолданылады. Қисық сызықтар қозғалмалы қағаз жолағына жазылады. Бұлшықеттің белсенді қызметі кезіндегі және алыстағы зерттелетін объектіден ЭКГ жазатын құралдар жасалған. Бұл құралдар- телеэлектрокардиографтар деп аталады және олар радиобайланыстың көмегімен ЭКГ-ны арақашықтыққа тарату принципіне негізделген. Осындай тәсілмен жарыс кезінде спортшылардың, ғарыштағы космонавтардың және т.б ЭКГ-сы тіркеледі. Жүрек қызметі кезінде пайда болатын электрлік потенциалдардың телефон сымдары арқылы беріліп, ЭКГ-ны пациенттен үлкен қашықтағы арнайы орталықта тіркейтін құралдар жасалған.
Кеудеде жүректің белгілі бір орында орналасуы және адам денесінің өзіндік бір пішінінің болуы салдарынан жүректің қозған (-) және қозбаған бөліктері арасында пайда болатын электрлік күштік сызықтары дене бетінде бірқалыпты таралмайды. Сол себепті электродтардың орналасуы жеріне байланысты ЭКГ түрі және оның тістерінің вольтажы әртүрлі болады.
ЭКГ- ны тіркеу үшін аяқ- қол мен кеуде бетіндегі потенциалдардың тіркелімі (тармағы) жүргізіледі.
Әдетте үш түрлі стандартты тіркелім әдісі қолданылады:
І-тіркелім: оң қол — сол қол;
ІІ-тіркелім: оң қол — сол аяқ;
ІІІ-тіркелім: сол қол — сол аяқ.

ЭКГ- ны талдау
ЭКГ-ны талдау кезінде тістердің амплитудасы мВ (mV)-пен анықталады, олардың өту уақытын, сегменттердің ұзақтылын секундпен өлшейді. Сегмент дегеніміз көрші тістер мен белгілі бір тіс пен оған іргелес сегменті бар интервалдар арасындағы изопотенциалды сызықтың бөлігі.
ЭКГ- ң қалыптасуы (оның тістері мен интервалдарының) жүректе қозудың таралуын және осы үрдісті білдіреді. Қозатын жүйенің бөліктері арасында потенциалдар айырмасы болған кезде, яғни жүйенің қандай да бір бөлігі қозып, екіншісі қозбаса, тістер пайда болып, дамиды. Изопотенциалды сызық қозатын жүйеде потенциалдар айырмасы болмаса, яғни барлық жүйе қозбаса немесе керісінше қозса, пайда болады. Тіркелген ЭКГ жүрекше мен қарынша жиырылғыш миокардының тізбектелген қозумен қамтылуын білдіреді.
Р тісі (сурет 5) жүрекшелердің қозуға ұшырағынын білдіреді және жүрекше тісі деген атқа ие болды. Әрі қарай қозу жүрекше-қарынша түйіншегі арқылы таралып, қарыншалардың өткізгіштік жүйесі арқылы таралады. Осы кезде электрокардиограф изопотенциалды сызықты тіркейді (екі жүрекше толығымен қозған, екі қарынша әлі қозбаған, ал қарыншалардың өткізгіштік жүйесі арқылы қозудың таралуы электрокардиографпен сезілмейді ( ол ЭКГ-ғы PQ сегменті).
Жүрекшелерде қозу көбінесе жиырылғыш миокард бойымен көшкін түрінде синусты — жүрекше бөлігінен жүрекше- қарынша бөлігіне қарай тарайды. Жүрекше ішіндегі арнайы шоғырлар арқылы қозудың таралу жылдамдығы жүрекшенің жиырылғыш миокарды арқылы қозудың таралу жылдамдығына шамамен тең болғанда қалыпты болады, сондықтан жүрекшелердің қозумен қамтылуы көпфазалы Р тісімен кесінделеді.
Қарыншалардың қозумен қамтылуы қозудың өткізгіштік жүйенің элементтерінен жиырылғыш миокардқа берілуі арқылы жүзеге асырылады, бұл қарыншалардың қозумен қамтылуын айқындайтын QRS жиынтығының сипатының күрделілігін білдіреді. Осы кезде Q тісі жүректің төбесінің қозғанын, оң емізікше бұлшықетінің, қарыншалардың ішкі бетінің қозғанын білдіреді.
R тісі — жүрек түбінің және қарыншалардың сыртқы бетінің қозғанын білдіреді. Қарыншалар миокардының қозумен толық қамтылу үрдісі S тісінің қалыптасуы аяқталғанда аяқталады. Енді екі қарынша да қозып, ST сегменті қарыншалардың өткізгіштік жүйесінде потенциалдар айырмасының жоқтығы салдарынан изопотенциалды сызықта болады.
Т тісі реполяризация үрдісін көрсетеді, яғни миокард жасушаларының қалыпты мембраналық потенциалының қайта орнауын білдіреді. Осы үрдістер әр жасушаларда қатаң синхронды пайда болмайды. Осының салдарынан миокардтың әлі де — поляризацияланған бөліктері ( яғни теріс заряды бар) мен өзінің оң зарядын қалпына келтірген миокард бөліктері арасында потенциалдар айырмасы болады. Осы потенциалдар айырмасы Т тісі түрінде тіркеледі. Осы тіс ЭКГ-ң ең өзгермелі бөлігі. Т тісі мен келесі Р тісі арасындағы изопотенциалды сызық тіркеледі, өйткені осы кезде қарыншалар миокардында және жүрекшелер миокардында потенциалдар айырмасы болмайды. Жүрекшелер реполяризациясын білдіретін сәйкес тістің кескіні ЭКГ-да жоқ, себебі ол уақыт бойынша қуатты QRS жиынтығымен сәйкес келіп, олармен жұтылады. Әрбір Р тістің QRS жиынтығымен сүйемелденбеген кезінде, жүректің көлденең қоршауы кезінде жүрекшелердің реполяризациясын білдіретін жүрекше тісі Т (T-атриум) байқалады.
Қарыншалалардың электрлік систоласының жалпы ұзақтығы (Q — T) механикалық систоланың ұзақтығымен шамамен сәйкес келеді (механикалық систола электрлікке қарағанда біршама кеш басталады).
Электрокардиограмма жүректе қозудың таралуының бұзылу сипатын бағалауға мүмкіндік береді. Р — Q ( Р тісінің басынан Q тісінің басына дейін) интервалының шамасы бойынша жүрекшеден қарыншаға қозудың қалыпты жылдамдықпен таралуы туралы жорамалдауға болады. Қалыпты жағдайда осы уақыт 0,12 — 0,2 с- қа тең. QRS жиынтығының жалпы ұзақтығы қарыншалардың қозумен қамтылу жылдамдығын білдіреді және ол 0,06 — 0,1с.Деполяризация және реполяризация үрдістері миокардтың әртүрлі бөліктерінде бір уақытта пайда болмайды, сондықтан жүрек бұлшықетінің түрлі бөліктері арасындағы потенциалдар айырмасының шамасы … жалғасы

Источник: stud.kz

Қозудың жұмысшы миокардының аса көп жасушаларын қамтуы осы жасушалардың бетінде теріс зарядтардың пайда болуын тудырады. Жүрек қуатты электр генераторына айналады. Дене ұлпаларының электрлік өткізгіштігі жоғары. Бұл жүректің электрлік потенциалын дене бетінен тіркеуге мүмкіндік береді. Жүректің электрлік белсенділігін (биопотенциалдарын) зерттеудің В. Эйнтховен, А.Ф. Самойлов, Т.Льюис, В.Ф. Зеленин және т.б. ұсынған әдістемесі электрокардиографиядеген атқа ие болды, ал оның көмегімен тіркелетін қисық электрокардиограмма (ЭКГ) деп аталады. Электрокардиография жүректе қозудың таралу динамикасын бағалауға және ЭКГ-ң өзгеруі кезінде жүрек қызметінің бұзылуын жорамалдауға мүмкіндік беретін медицинада кең таралған диагностикалық әдіс болып табылады. Қазіргі кезде арнайы құралдар – электронды қүшейткіштері және осцилографтары бар электрокардиографтар қоланылады. Қисық сызықтар қозғалмалы қағаз жолағына жазылады. Бұлшықеттің белсенді қызметі кезіндегі және алыстағы объектіден

ЭКГ жазатын құралдар жасалған. Бұл құралдар- телеэлектрокардиографтар деп аталады және олар радиобайланыстың көмегімен ЭКГ-ны арақашықтыққа тарату принципіне негізделген. Осындай тәсілмен жарыс кезінде спортшылардың, ғарыштағы космонавтардың және т.б ЭКГ-сы тіркеледі. Жүрек қызметі кезінде пайда болатын электрлік потенциалдардың телефон сымдары арқылы беріліп, ЭКГ-ны пациенттен үлкен қашықтағы арнайы орталықта тіркейтін құралдар жасалған.

Кеудеде жүректің белгілі бір орында орналасуы және адам денесінің өзіндік бір пішінінің болуы салдарынан жүректің қозған (-) және қозбаған (+) бөліктері арасында пайда болатын электрлік күш сызықтары дене бетінде бірқалыпты таралмайды. Сол себепті электродтардың орналасуы жеріне байланысты ЭКГ-мманың түрі және оның тістерінің вольтажы әртүрлі болады.

ЭКГ- ны тіркеу үшін аяқ- қол мен кеуде бетінен потенциалдар тіркеу (тармағы) жүргізіледі. Жүректің биопотенциалдарын тіркеу үшін Эйнтховен үшбұрышының А,В,С нүктелеріне (аяқ-қолдарға) электродтар қойылады. Электродтар дегеніміз электр тізбегінің екі нүктесін қосуға арналған, арнайы пішінді өткізгіштер.

А) Әдетте аяқ- қолдан үш түрлі стандартты тармақ (тіркелім) әдісі қолданылады (Эйнтховен ұсынған):

І-тармақ: оң қол — сол қол;

ІІ-тармақ: оң қол — сол аяқ;

ІІІ-тармақ: сол қол — сол аяқ (сурет 3).

Б) Сонымен қатар Гольдбергер бойынша үш униполярлы күшейтілген тармақтар тіркеледі: aVR; aVL;aVF.

Жоғарыдағы стандартты тіркелімдерді тіркеу үшін қолданылатын екі электродты күшейтілген тіркелімдерді тіркеу кезінде біріктіреді, осы біріккен электродтар мен белсенді электродтар арасындағы потенциалдар айырмасы тіркеледі.

Мысалы, aVR кезінде оң қолға бекітілген электрод белсенді болып табылады, ал сол қол мен сол аяққа бекітілген электродтар біріктірілген электрод болып саналады.

— aVL кезінде- сол қолға бекітілген электрод белсенді болады, ал оң қол мен сол аяққа бекітілген электродтар біріктірілген электрод болып саналады

— aVF кезінде- сол аяққа байланған электрод белсенді болып табылады.

В)Вильсон кеудеде 6 тіркелімді тіркеуді ұсынды. Кеудеден потенциалдарды тіркеу үшін алты нүктеге бір электродтан орналастырады. Ал екінші электрод ретінде екі қолға және сол аяққа орнатылған үш электрод біріктіріліп бір электрод болып бекітіледі. Осы кезде ЭКГ түрі кеудедегі электродтар орналасқан бөліктегі электрлік өзгерістерді ғана айқындайды. Аяқ-қолдарға (үшеуіне) орнатылған біріккен электрод индифферентті (пассивті) болып табылады немесе «нөлдік», себебі оның потенциалы бүкіл жүрек циклі бойы өзгермейді.Осындай электрокардиографиялық тіркелімдер униполярлы немесе бірполюсті деп аталады. Осы тіркелімдер V латын (V1, V2 және т. б.) әрпімен белгіленеді.

Экг қазақша

Экг қазақша

 

 

Сурет 3. Сурет- 4-сурет.

Электрокардиограмманың стандартты (I—III) тіркелімі кезіндегі электродтардың орналасуы және осы тіркелім кезінде алынған ЭКГ-ң түрлері (Сурет 3).

(Сурет 4)- электрокардиограмманың кеуде тармақтары (1-6) кезіндегі электродтардың орналасу жерлері және осы тармақтар кезінде алынған ЭКГ-түрлері. І- ІV- қабырғааралық аралықтар.

Электрокардиограммада Р,Q,R,S,Т тістері болады. Үш стандартты тіркелімдегі тістер шамалаларының өзара қатынасын Эйтховен тағайындаған. Ол II – ші стандартты тіркелімде тіркелген жүректің электр қозғаушы күшінің I- ші және III- ші тіркелімдердегі электр қозғаушы күштерінің қосындысына тең болатындығын анықтаған. Тістердің биіктігі ЭҚК-ң көрінісін (мәнін) анықтайды, сондықтан II- ші тіркелімнің тістері өзінің шамалары бойынша I – ші және III- ші тіркелімдердегі тістердің алгебралық қосындысына тең.

II- ші стандартты тіркелімде алынған адамның қалыпты ЭКГ-сы 5- суретте көрсетілген.

Экг қазақша

Сурет 5. II- ші стандартты тіркелімдегі электрокардиограмма.

 

ЭКГ-ны талдау кезінде тістердің амплитудасы мВ (mV)-пен анықталады, олардың өту уақытын, сегменттердің ұзақтылынсекундпен өлшейді. Сегмент дегеніміз көрші екі тістің арасындағы изопотенциалды сызықтың бөлігі және белгілі бір тіс пен оған іргелес сегменті бар интервалдар.

ЭКГ- ң қалыптасуы (оның тістері мен интервалдарының) жүректе қозудың таралуын және осы үрдісті білдіреді. Қозатын жүйенің бөліктері арасында потенциалдар айырмасы болған кезде, яғни жүйенің бір бөлігі қозып, екіншісі қозбаса, тістер пайда болып, дамиды. Қозатын жүйеде потенциалдар айырмасы болмаған кезде изопотенциалды сызық пайда болады немесе барлық жүйе қозбаса немесе керісінше қозса,. Тіркелген ЭКГмма жүрекше мен қарыншаның жиырылғыш миокардының тізбекті қозуын білдіреді.

Р тісі (сурет 5) жүрекшелердің қозғанын білдіреді, ол жүрекше тісі деп аталады. Ары қарай қозу жүрекше-қарынша түйініне таралып, қарыншалардың өткізгіштік жүйесі арқылы таралады. Осы кезде электрокардиограф изопотенциалды сызықты тіркейді (екі жүрекше толық қозған, екі қарынша әлі қозбаған, ал қарыншалардың өткізгіштік жүйесі арқылы қозудың таралуы электрокардиографпен сезілмейді ( ол ЭКГ-ғы PQ сегменті).

Жүрекшелерде қозу көбінесе жиырылғыш миокард бойымен синусты- жүрекше бөлігінен жүрекше- қарынша бөлігіне қарай көшкін түрінде тарайды. Қалыпты жағдайда жүрекше ішіндегі арнайы шоғырлар арқылы қозудың таралу жылдамдығы жүрекшенің жиырылғыш миокарды арқылы қозудың таралу жылдамдығына шамамен тең болады, сондықтан жүрекшелердің қозумен қамтылуы көпфазалы Р тісімен кесінделеді.

Қарыншалардың қозумен қамтылуы қозудың өткізгіштік жүйенің элементтерінен жиырылғыш миокардқа берілуі арқылы жүзеге асырылады. Қарыншалардың қозумен қамтылуын QRS кешені (комплекс) сипаттайды. Осы кезде Q тісі жүрек ұшының қозғанын, оң емізікше бұлшықеті мен қарыншалардың ішкі бетінің қозғанын білдіреді.

R тісі– жүректің негізі мен қарыншалардың сыртқы бетінің қозғанын білдіреді. Қарыншалар миокардының қозумен толық қамтылу үрдісінің аяқталуыS тісінің қалыптасуымен кескінделеді. Енді екі қарынша да қозып, қарыншалардың өткізгіштік жүйесінде потенциалдар айырмасының болмауынан ST сегменті изопотенциалды сызықта болады.

Т тісі реполяризация үрдісін білдіреді, ол дегеніміз миокард жасушаларының қалыпты мембраналық потенциалының қайта қалпына келуі. Осы үрдістер әр жасушада қатаң үйлесімді пайда болмайды. Осының салдарынан миокардтың әлі де­поляризацияланған бөліктері (яғни теріс заряды бар) мен өзінің оң зарядын қалпына келтірген миокард бөліктері арасында потенциалдар айырмасы болады. Осы потенциалдар айырмасы Т тісі түрінде тіркеледі. Осы тіс ЭКГ-ң ең өзгермелі бөлігі. Т тісі мен келесі Р тісі арасында изопотенциалды сызық тіркеледі, өйткені осы кезде қарыншалар миокардында және жүрекшелер миокардында потенциалдар айырмасы болмайды. Жүрекшелер реполяризациясын білдіретін тістің кескіні ЭКГ-да жоқ, себебі ол уақыт бойынша қуатты QRS кешенімен сәйкес келіп, олармен жұтылады.

Қарыншалардың электрлік систоласының жалпы ұзақтығы (Q—T) механикалық систоланың ұзақтығымен шамамен сәйкес келеді (механикалық систола электрлікке қарағанда біршама кеш басталады).

Электрокардиограмма жүректе қозудың таралуының бұзылу сипатын бағалауға мүмкіндік береді. Р—Q ( Р тісінің басынан Q тісінің басына дейін) интервалының шамасы бойынша жүрекшеден қарыншаға қозудың қалыпты жылдамдықпен таралуы туралы жорамалдауға болады. Қалыпты жағдайда осы уақыт 0,12—0,2 с- қа тең. QRS кешенінің жалпы ұзақтығы қарыншалардың қозумен қамтылу жылдамдығын білдіреді және ол 0,06—0,1 с құрайды.

Деполяризация және реполяризация үрдістері миокардтың әртүрлі бөліктерінде бір уақытта пайда болмайды, сол себепті жүрек бұлшықетінің түрлі бөліктері арасындағы потенциалдар айырмасының шамасы жүрек циклі бойы өзгереді. Әрбір берілген мезеттегі потенциалдар айырмасы аса жоғары болатын екі нүктені қосатын шартты сызық жүректің электрлік осідеп аталады. Әрбір берілген мезеттегі жүректің электрлік осі белгілі бір шамамен және бағытпен сипатталады, яғни векторлық шаманың қасиеттеріне ие. Миокардтың әр бөлігінің қозуымен бір уақытта қамтылмауы салдарынан осы вектор өзінің бағытын өзгертеді. Тек жүрек бұлшықетінің потенциалдар айырмасын ғана тіркеу пайдалы болған жоқ (ЭКГ- ғы тістердің амплитудалары), сонымен қатар жүрек қарыншаларының электрлік өсінің бағытының өзгерісін тіркеу де пайдалы болды. Потенциалдар айырмасы шамасының өзгеруі мен электрлік осьтің бағытының өзгерісін біруақытта жазу векторэлектрокардиограмма (ВЭКГ) деген атқа ие болды.

Источник: helpiks.org

Қалыпты ЭКГ-да P, Q, R, S, T – тісшелері болады.

P – тісшесі жүрекшелер биопотенциалын ұзақтығы бейнелейді ұзақтығы 0,06 — 0,1 секунд, биіктігі 0,05 – 2,5 мм

РQ – аралығы жүрекшелердің қозу бастамасынан жүрек қарыншаларының қозуына дейінгі арадағы уақытты қамтиды. Ұзақтығы 0,12 – 020 сек

Q – тісшесі, қарынша аралық перденің биопотенциалын бейнелейді.

Ұзақтығы 0,03 секунд

R – тісшесі қарыншалардың субэндокардиалды зонасына, жүрек ұшына және эпикардқа қарай тарауын бейнелейді. Биіктігі – 5 – 20 мм

S – тісшесі – сол қарынша түбіне қарай тарауын көрсетеді.

Ұзақтығы – 0,03 секунд

QRS – комплексі жүрек қарыншаларының электр тоғымен толық қозған кезін бейнелейді. Ұзақтығы 0,06 – 01 секунд

ST – жүректің толық деполяризация кезін бейнелейді. Ұзақтығы 00,15

секунд

T – тісшесі реполяризация процесіне сәйкес келеді.

Ұзақтығы 0,05 – 0,25 секунд. Биіктігі – 2 – 7 мм

QRST – комплексі жүректің электр систоласы деп аталады және жүрек соғу жиілігіне тәуелді. Тахикардия кезінде қысқарады, брадикардия кезінде ұзарады. Патологиялық жағдайда ЭКГ-да өзгерістер пайда болады. Мысалы: жүрек гипертрофиясында (сол жақ, оң жақ гипертрофиясында) жүректің ишемия ауруында(стенокардия,миокард инфарктісі) жүрек аритмиясында т.б.

Электрокардиографияның клиникадағы маңыздылығы, бұл тәсіл жүрек қан-тамырлар жүйесін зерттеудегі қосымша тәсілдердің ішінде басты орын алады. Электрокардиография жүрек ырғақтылығының бұзылыстарын анықтауда, жүрек тәж қан айналымының бұзылыстарының диагностикасына үлкен көмек жасайды. Электрокардиограмма жүректің бөлек қуыстарының кеңеюін көрсетеді. Миокард гипертрофиясы және жүрекше қуысының кеңеюіне байланысты болатын жүрекшенің үлкеюі кезінде Р сермесі өзгереді. Үлкейген жүрекшенің қозуы жай болады, сондықтан Р сермесінің ұзақтығы да артады (0,1сек. ұзағырақ). Р-сермесінің амплитудасы жоғарылайды, себебі миокардтың қозуы кезінде жоғары потенциал туады. Егер миокардта дистрофиялық немесе склеротикалық өзгерістер дамыса, Р- сермесінің пішіні өзгереді, ол серме жарықшақтанған екі фазалы болып тіркеледі. Сол жақ жүрекшенің үлкеюінен Р-сермесі I және II стандартты шықпаларда, оң жүрекшенің үлкеюінен II және III шықпаларда өзгереді. Кейбір қарыншалардың гипертрофиясы ЭКГ-де келесі өзгерістерге әкеліп соғады: 1) Электр осінің орналасуы езгереді; сол қарыншаның қалыңдауыңда жүрек осі солға, оң қарыншаның қалындауында оңға ауысады; 2) қарынша комплексінің амплитудасы жоғарылайды және оның ұзақтығы ұзарады, яғни қарыншалардың қозу уақыты көбейеді; 3) миокардтың қайта қалпына келу үдерісі бұзылады, бұл ЭКГ-де қарыншалық комплексінің соңғы аяқ бөлігінің өзгеруімен көрінеді S-Т аралығы орын ауыстырып, Т- сермесі өзгереді; 4) сол жақ қарыншаның қалыңдауында, оң жақ кеуде шықпаларындағы R- сермелерінің амптлитудасы жоғарылайды, оң жақ қарыншаның қалындауында, S және R сермелерінің ара қатынасы осының алдындағы сипатталғаннан кері, яғни оң жак, шықпаларындағы биік R сермесі, ал сол жақта — терең S-сермесі пайда болады. Электрокардиография миокардтағы дистрофиялық және склеротикалық өзгерістерді анықтауға көмектеседі. Әр түрлі улы заттардың, кейбір дәрі-дәрмектердің әсерінен (дигиталис, хинидин т. б.) электролиттер алмасуыньң бұзылуы нәтижесінде ЭКГ өзгереді. Электрокардиография әдісінің құндылығын, маңызын айта келіп, мынаны ескеру қажет ЭКГ-ні тек клиникалық мағлұматтардың есебінде бағалау керек, себебі әр түрлі патологиялык өзгерістер осыған ұқсас бұзылыстарға әкелуі мүмкін. Клиникалық мағлұматтарды ескермеу және электрокардиография әдісін тым артық бағалау, үлкен диагаостикалық қателікгерге әкеліп соғуы мүмкін.

Рентгенологиялық зерттеулер Жүрек-қан тамырлар жүйесін зерттеуде инструменталды әдістер, оның рентгенологиялық зерттеу әдісі үлкен орын алады. Қарапайым рентгенологиялық зерттеуге рентгеноскопия мен ренттенография жатады. Рентгенологиялық зерттеулерде тікелей проекция жүргізеді, яғни ауру адам бетін экранға, ал арқасын рентгендік түтікке қаратып тұрады. Сонымен бірге қиғаш жағдайда да, яғни науқас экранға 45° бұрыштық жасап алғашында оң иығымен алға, кейін сол иықпен тұрады.Рентгенологиялық зерттеулерде жүректің әр түрлі бөлімдерінің жиырылуының тереңдігі мен сипаттамасына көңіл бөледі, ол миокардтың жиырылғыштық қабілетін бейнелейді. Одан кейін жүрек пішіні ығысуларының жүрек қызметінің фазасына сәйкестігін анықтайды. Систола кезідде жүрек пішіні орташа бағытқа, ал диастола кезінде шеткері бағытқа жылжиды. Егер қандай да жүрек пішінінің бөлімі систола кезінде орташа бағытқа жылжымағаны байқалса, яғни шеткері бағытқа жылжыса, оны парадоксальды пульсация деп атайды (аневризмада). Рентгенологиялық зерттеулерден басқа жүрек-қан тамырлар жүйесінің ауруларын анықтауда қосымша әдістер қолданылады.

Эхокардиография Жүректің әр түрлі құрылымдарынан (қақпақшаларынан, қарыншаларынан миокардынан, қарыншааралық перделерден, т. б.) ультрадыбыстың әсерін қолдануға негізделген жүректі зерттеу әдісін -эхокардиография деп атайды. ЭхоК-ның жүрек ақауларының диагностикасында үлкен маңызы бар, себебі ол жүрек қуысындағы қақпалар аппаратының жағдайын, қалыңдауы мен кеңеюінің орын алу мүмкіңдігін бақылауға көмектеседі. Ол қос жармалы қақпақшаның ақтарылуын (пролапс), ишемиялық ауру кезіндегі миокард жағдайын, миокардитті, іркілген кардиомиопатиясын (застойная), қолқадан тыс тарылуын (субаортальный) диагноз үшін анықтау кезінде перикард қуысында сұйықтықтың барын, т. б. білу үшін де маңызы зор.

 

Митральды қақпақшаның зақымдану синдромы (стенозы және жетіспеушілігі) Себептері. Гемодинамикасының бұзылуы. Симптомдары, олардың механизмдері. Диагностикалық маңызы. Қолқа қақпақшасының зақымдалу синдромы (тарылуы және жетіспеушілігі). Үш жармалы қақпақшаның жетіспеушілігі. Себептері. Гемодинамикасының бұзылуы. Симптомдары, олардың механизмдері.

Источник: studopedia.info


Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте, как обрабатываются ваши данные комментариев.